Αγκαλιά
28/6/2016
Σε περιμένω στην σιωπή
έρωτες στιγμές,
αξημέρωτες κοντά σου
ως το πρωί.
Ας είμαστε αγκαλιά
χωρίς να μ αφήνεις
ούτε στιγμή,
σ ένα απομεσήμερο
με ζέστη που θαρρεί,
μες την λάβα
με πάθος ότι μας πνίγει.
Κοίταξε ψηλά,
εκεί στο άσπρο σύννεφο
που κρυφά μου χαμόγελα,
ένα ήλιο που καίει το κορμί,
ίσως και τη σκέψη σου
που μου κυριεύει την ψυχή.
Ζωγραφίζω χιλιάδες σκαλιά,
με σύννεφα πάνω στα ουράνια
αυτά που με φέρνουνε
σε εσένα κοντά,
όταν τρομάζεις
θέλω να σε προστατεύω
μέσα σε μια απέραντη
δική μου αγκαλιά
κι όμως,

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου