ΟΙ ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ ΡΑΠΙΧΑ ΚΑΙ ΑΙΣΑ

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ

31/5/2016

Δηλαδή ρε λεβέντες του ξυριζα 

 πως θα τα λέμε τώρα τα παιδιά μας ;

Εργατόπουλα κι εργάτισσες; 

Παιδί μου, στο μέλλον να λες 

ότι είσαι κομμουνιστής 

για να μπορείς να κανείς άνετα 

μια off shore. 

Ρε βαράτε τους όπου σας κάθονται.

Ακόμα και το επάγγελμα του παραμυθά

 σας πειράζει;

Ζουμπούλια, Βασιλοχουντοαριστεροί

 λειαίνεται τις γωνιές ,

 αλήτες.

ΦΟΥΣΤΑ ΜΠΛΟΥΖΑ

Φούστα Μπλούζα

Μη, 

μου λες τρέμοντας

πολλές φορές,

όταν σ αγγίζω  εκεί που θες

και κλαις.

Όσο πιο χαλαρά

σκέφτομαι  για σένα, 

να σου βγάλω φούστα μπλούζα 

και μετά να προβληματιστώ

αν κάνουμε έρωτα, 

φορώντας 

τα καυτά εσώρουχα σου,

η αν τα πετάξεις 

και μπορείς και λες 

πάρε με  είμαι δικιά σου.

Ο έρωτας δεν έχει αμαρτίες 

μόνο ηδονές,

αν τα καυτά φιλιά σου 

 θα με καίνε σαν φωτιά, 

αν τα κορμιά 

αγγίζουν  την καρδιά 

κι αν δεν θέλεις,  

δεν τολμάς, η δεν μπορείς

να ανεχτείς 

αυτήν την ηδονή.

Να χαρείς με τα φιλιά, 

τότε μην κλαις 

και μην φωνάζεις μη...

Αν μες στις σκέψεις

μες  τα μάτια το μυαλό 

μπορείς να κλάψεις

 επειδή σ αγαπώ 

μην λες μη... 

Δεν είναι η ζωή 

η φούστα η μπλούζα 

τα εσώρουχα σου, 

μα η φωτιά που  καίει 

 όταν παίρνω τα φιλιά σου!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΟΚΑ 

EKEI

Εκεί 

Εκεί ναι εκεί, 

τα όνειρα πετάνε λίγο πιο μακρυά 

από το πέτρινο σχολείο, 

το δημοτικό της κρήνης

στην παραλία της Αρετσούς

στην παραλία της καρδιάς.

Εκεί έκανα τα πρώτα μπάνια, 

στα απολυμαντήρια κάτω από την Σεβίλη

και στην κρήνη 

με τον μαύρο γάτο, 

δίπλα στην σκάλα που έδεναν τα ψαροκάικα 

εκεί έκανα τα πρώτα μπάνια 

εκεί βαπτίσθηκα στην ζωή,

βλέποντας τους γλάρους να πετάνε ανατολικά 

πηγαίνοντας μηνύματα στις παλιές πατρίδες 

στέλνοντας μηνύματα στο παρελθόν

από το παρόν, 

φωνάζοντας εδώ είμαι μόνος 

σε μια καινούρια πατρίδα. 

Εκεί θυμάμαι τους γονείς ευτυχισμένους

στην παραλία της Αρετσούς

μέσα στις πευκοβελόνες, 

τα μεσημέρια της Κυριακής 

να στρώνουν στο τραπέζι της γης, 

τα γεμιστά 

και τα φρέσκα ψωμιά, 

στις πεινασμένες ψυχές

τις λησμονημένες στιγμές

της ζωής μας. 

Τον αδελφό μου που τόσα όνειρα σεβαστά

έκανε και εκείνο το χαμόγελο

που ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση, 

Σωτήρη θα κάνουμε τον κόσμο αλλιώτικο εμείς, 

με μια βίτσα στο χέρι κι ένα όνειρο στην καρδιά

χυμοί από αναμνήσεις σαν δάκρυα 

με γυρίζουν σε χαμογελαστά πρωινά, 

εκεί που εσύ σεργιανας τώρα. 

Εκεί ανακάλυψα πρώτη φορά ότι τα πουλιά

δεν έστελνα από εμένα μηνύματα στην ανατολή, 

αλλά μου έφερναν μηνύματα από την πόλιν μου

εεε αργείς να μεγαλώσεις ,

ελα μαζί μας ελα να πάμε εις την πόλιν 

σε περιμένουμε δεκάδες χρόνια 

να δεις τα ιερά χώματα που άφησες εκεί, 

Aκόμη ξυπνάω στην Αρετσού 

και κοιτάζω στην ανατολή 

μόνο που τώρα ξέρω, 

ξέρω από που είμαι 

και είμαι τόσο περήφανος γι αυτό,

τόσα πρόσωπα με κοιτάζουν 

αυτοί που με φέραν και τους λέγω, 

εκεί ναι εκεί είμαι τώρα …

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΙΩΝΗ

ΕΞΟΥΣΙΕΣ

ΕΞΟΥΣΊΕΣ

ΌΤΑΝ ΟΙ ΣΚΈΨΕΙΣ ΞΕΠΕΡΝΆΝΕ ΤΑ ΌΝΕΙΡΑ

 ΟΙ ΠΟΙΗΤΈΣ ΜΙΛΆΝΕ ΜΕ ΑΓΓΈΛΟΥΣ

 ΌΤΑΝ ΟΙ ΕΦΙΆΛΤΕΣ ΜΑΣ ΕΞΟΥΣΙΆΖΟΥΝ 

 ΤΟ ΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΊΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΟΡΊΖΟΝΤΕΣ

 ΞΕΠΕΡΝΟΎΝ ΤΑ ΘΈΛΩ ΜΑΣ ΣΤΗ ΓΗ...

ΓΟΡΓΟΝΑ

Γοργόνα

28/5/2016

Το μυστήριο της σκέψης 

σ ένα μύθο που υπάρχει

 μα δεν τον συνάντησε κανείς,

αυτό δίνει θεϊκή δύναμη 

μαγική ομορφιά

και  μπλέκει τον ουρανό 

με την θάλασσα  

σ ένα παιχνιδη,

 που ο άνθρωπος 

απλά συμμετέχει.

 Το τέρας η ομορφιά η δύναμη

 το μυστήριο,

όλα σε μια τραγική μορφή 

που για αιώνες ψάχνει 

την χαμένη της δύναμη,

 ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος.

Η γυναίκα ομορφιά

γοργόνα θεά θηλυκό

 κυριεύει  την φύση 

 αγνοώντας αν ζει 

 το ποιο αγαπημένο της

πρόσωπο. 

Αμφισβητεί  τον άντρα  

και τα θέλω και συναρπάζει 

στα όνειρα κάθε  θηλυκό

 ναι αυτή θέλω να είμαι!!! 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΦΩΤΟ DENIZ

ΤΑΦΟΣ

Τάφος

27/5/2016

Θέλεις ν´ ανοίξεις λίγο το καπάκι και να δεις μια ηλιαχτίδα

 να περνάει μέσα μα δε σ´ αφήνει το χώμα, 

δε σ´ αφήνει το μπάζο κι εκείνα τα λουλούδια 

από τους συγγενείς, φίλους, πολιτικούς κι αρχόντους.

 Παλιές γκόμενες και γυναίκες ή παλιοί εραστές όλοι εκεί μαζεμένοι

 και εσύ σήμερα νεκρός μέσα στον τάφο χαμογελάς.

 Ουφ γλίτωσα, τους ξέφυγα κάτι ψιλά ακόμη για την κηδεία,

 κάτι ψιλά και για το ενοίκιο του τάφου 

και γλίτωσα απ´ αυτήν την πατρίδα.

 Δε ξέρω βέβαια τι θα γίνει αργότερα στην κόλαση ή στον παράδεισο,

 μα εγώ από ´δώ έφυγα και δεν ξαναγυρίζω, 

την έκανα ρε κοπρόσκυλα,

λίγο ακόμη στο κορμί και μετά άϋλος θα την κοπανίσω... 

Θα κάνω τη ζωή που ήθελα σε ταξίδια με τον άνεμο, 

σε παραλίες με γκόμενες που θα με θέλουν μόνο για το πνεύμα μου

 κι όχι για τα υλικά καλούδια που έσερνα με το κορμί μου τόσα χρόνια .

Σπίτια, αυτοκίνητα, χρήματα, δουλειές, δώρα, υποχρεώσεις 

κι όλα τ´ άλλα που με κάνανε συνετό άνθρωπο κι ειδικά σωστό,

απέναντι σε μια οικογένεια, 

 απέναντι σ´ ένα κράτος που δεν μου έδινε ποτέ, 

μα μου ζητούσε τα πάντα ,

 φόροι κι αλητεία!

Ο μεγαλύτερος αλήτης λοιπόν στην ζωή μου

 ήταν ένας φίλος και το κράτος. 

Ο φίλος μέσα  στην μιζέρια του, κοιτούσε πως θα επιβιώσει

 το κράτος,  κοιτούσε πως θα με γαμήσει.

Κι οι δυο είχαν όμως τον ίδιο σκοπό: 

Πως θα γελάσουν τον ίδιο άνθρωπο , πως θα τον εκμεταλλευτούν 

για να μπορούν να υπάρχουν, έτσι λοιπόν, το φίλο , 

τον έγραψα στ´αρχιδια μου

 μα το κράτος δεν γινόταν κι εγώ πάντα συνεπής 

αγωνιούσα για τ´ αύριο

να ´μαι σωστός  για να μπορώ να ζω μέσα απ´ αυτήν την πατρίδα. 

Ε λοιπόν, μαλάκας ήμουν !

Όσο πιο σωστός είσαι τόσο μαλάκας είσαι,

 μέχρι που στο τέλος άρχισαν να μου ζητάνε νταβατζιλίκι

  κάποιοι αριστεροί  Εθνοσωτήρες φασίστες με εικόνες 

από τον Άρη

 και από τον Τσε σαν Ευαγγέλιο 

 λες και ο Άρης τους είπε καταστρέψατε και ξεπουληστε  την πατρίδα

 αρκεί  να με κρατάτε στα κωλομέρια σας  ,  όλα τα χρήματα 

που ´παιρνα ετησίως σε φόρους ,

 το παρελθόν το μέλλον και την ζωή μου 

Ε και δεν άντεξα, "την έκανα" που λέτε.

Ελπίδα μου ο παράδεισος ή η κόλαση  

κι έκανα μια βουτιά στην απελπισία και...

Να, όλος χαρά στον τάφο μου. 

Τουλάχιστον να μη σας πληρώνω ρε καθίκια, 

να μην σας αισθάνομαι  με σιχασιά για τα ψέμματα και τα ξεπουλήματα 

προδότες και να κρατήσω και την αξιοπρέπεια μου. 

ΔΕΝ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΆΩ ΤΊΠΟΤΑ ...

Ε χαρά λοιπόν μέσα στον τάφο με τα σκουλήκια 

να παίζουν μαζί μου και κάτι κατσαρίδες να με κοιτάζουν 

παράξενα

 που χαμογελούσα τόσο ευτυχισμένος ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΚΑΛΙΕΣ

Χαμένες αγκαλιές

26/5/2016

  

Η ψυχή σου είναι διαμάντι

 που με τραβάει

σ ένα άγνωστο παράδεισο 

η  σε μια κόλαση.

Μα δε με νοιάζει

 έτσι όπως λάμπεις

κάπου εκεί ανάμεσα

 ξέρω  ότι με περιμένεις.

Τι έχεις εσύ 

αλυσίδες μπα,

χαμένες αγκαλιές,

μια φυλακή στην ψυχή  

όχι,

 ένα νησί  

που κυβερνά μια θάλασσα 

ίσως, 

ένας κόσμος

 που δεν σε χωράει λες.

Μια καρδιά 

που σπαρταρά  για έρωτα

μπορεί. 

Αν ξεψυχήσει,  

θα χαθεί  το σύμπαν

για εσένα ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ  ΙΝΑ

ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ

Συνεχόμενη νύχτα

25/5/2016

Η ψυχή μας είναι 

η Ελευθερία της σκέψης 

της Ελλάδας

από τους προδότες. 

Μόνο ένα μπράβο  

θα μας μείνει να κουβαλάμε 

καθώς και τα τελευταία όνειρα

απελπισίας  εκτελούνται.

Δυστυχώς ζούμε 

σε μια ακραία κατάσταση

υποδούλωσις

από πολιτικούς ανόητους,

που για την εξουσία 

εκτελούν την χώρα μας

και τους πολίτες αυτής.

καλό μας βράδυ 

η νύχτα θα είναι

μεγάλη... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΖΩΗ

ΠΟΙΗΣΗ

Ποίηση

24/5/2016

Άδεια κορμιά 

έχω συναντήσει 

μ αυτό το χάρισμα

την ποίηση

που μ έδωσε ο Θεός.

Μίλα με έργα 

γέμισε με στοργή 

με όμορφα λόγια

 την φύση, 

με όνειρα και αγάπη 

την ψυχή. 

Μην σε νοιάζει 

τι θα απογίνεις 

μόνο να σκέφτεσαι 

ιδανικά, 

τους αγγέλους 

που καίγονται 

στα ηλιοβασιλέματα 

στην γή,

δώσε φωτιά

και ας καίγεται

κι η δική σου 

η καρδιά...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΓΙΩΤΑ 

ΟΝΕΙΡΑ

Όνειρα

23/5/2016

Έβλεπα στο όνειρο μου 

πως έπαιζες χρυσό μου

στην σκηνή ενός θεάτρου 

η σε τσίρκο σοβαρά. 

Μπορεί να σουν κλόουν 

η μια νόστιμη κυρα,

μα  ήσουνα κουρασμένη 

στα λόγια τα δικά μου

και σ άφησα χαρά μου

να παίξεις μόνη τι συμφορά.

 Σε μια ανηφόρα 

σε μια στροφή ήσουν τώρα, 

μ ένα  μεταλλαγμένο 

εσύ κι αυτός αγκαλιά.

 Ξύπνησα τρεις η ώρα 

και σ έβλεπα εκεί  τώρα, 

στου κρεβατιού  την άκρη  

να κοιμάσαι στου παραδείσου

 την αγκαλιά. 

Έμεινε μια πίκρα

στα αλήθεια  γιατί ούτε 

στα όνειρα μου, 

δεν σ είχα δει έτσι

ποτέ ξανά.

Κρυφά αγκαλιασμένη 

να γυρνάς λαχανιασμένη 

να ξεπουλάς  την άκρη,  

από την δική μας  αγάπη

για του καημού τα λάθη

ένα από όνειρο σημάδι 

πως φεύγεις μακρυά .

Έστριψα στην γωνία 

και σ έχασα  στα ξενοδοχεία,

στην Περαία είναι  τα αστεία

 στην Μαρτίου την Σταδίου

 όλοι η άλλοι σε ξέρουν,

το εμαθα αργά. 

Τώρα καταλαβαίνω

γιατί η μικρή μου φίλη 

δεν μου ξαναμιλά, 

είπες το καλοκαίρι 

πως το δικό σου ταίρι

δεν σ αγαπούσε 

ποτέ ειλικρινά!!! 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ  ΑΙΜΙ

ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΓΑΡΙΑ

Χωρίς φεγγάρια
22/5/2016

Το κορμί  αφήνεις 

να γυρνά μεθυσμένο, 

 ξενυχτισμένο αφημένο 

σε πίκρες ελπίδες 

 καθώς φροντίδες,

 με κερνάς  απελπισμένη 

 και  ξενυχτάς, 

μέσα σε φώτα και μπαράκια

 στην  Αθήνα 

και όταν σε σκέφτομαι ξανά, 

τότε κοντά μου  ξαναγυρνάς

 στου Πειραιά τα μαγαζιά 

και τα σοκάκια. 

Εκεί που έκλεψες

 την δίκη μου την καρδιά  

με αναμνήσεις,

 από της Σαλονίκης 

τα βραδάκια. 

Στην Πάφο την Λάρνακα 

την Λεμεσό, 

 ξαναπήγα μόνος να χαθώ 

  στις Αφροδίτης το νησί

εκεί, 

στα καφενεία  της ζωής

 με παρθένες κι αλήτες. 

 Μα δεν σε βρήκα πουθενά 

 μόνο κάτι κορίτσια 

καλλίγραμμα στην Λάρνακα,

  έτσι κοιμήθηκα μαγεμένος 

από την ομορφιά. 

  Το κορμί μου αφήνεις 

να γυρνά μεθυσμένο, 

 πονεμένο σε γειτονιές

 στα μαγαζιά  του κόσμου,

 τις νύχτες τις πικρές,

χωρίς φεγγάρια ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΦΩΤΙΟΥ

ΛΕΜΕΣΟΣ ΣΑΛΟΝΙΚΗ

Λεμεσός Σαλονίκη

21/5/2016

Ξέχασες μόνο να μου πεις 

τα ξημερώματα αυτά, 

καθώς αλλά χέρια 

σ αγκαλιάζαν,

 καρδιά στην Σαλονίκη.

 Ξέχασες τόσα μυστικά 

  που μας ένωσαν κρυφά

 ότι δεν κλαίνε,

 χωρίς  τρυφερά

 ο πόθος να σε μεθύσει. 

Άφησες τη καρδιά σου στο νησί

 και στα λαδάδικα γυρνάς, 

τυφλή το κορμί 

 δεν σου ανήκει. 

 Στην παραλία εσύ περνάς

 απ τη Λεμεσό στην καλαμάρια 

  και εμένα  ψάχνεις,

 σε ένα μπουκάλι  ουίσκι. 

Κρυφά στην ροτόντα

στην καμάρα  στα λαδάδικα,

  σ όλα  τα ξενυχτάδικα 

μέσα στην  Σαλονίκη,

με ψάχνεις από άκρη σ άκρη 

την αγάπη χάνεις κι η λύπη,

 μεθυσμένο εμένα βρίσκει. 

Ξέχασες μόνο να μου πεις 

πόσο μ αγαπάς,

τα ξημερώματα αυτά 

γελάς πίκρα απελπισμένη,

καθώς αλλά χέρια 

σ αγκάλιασαν στη Άγια Νάπα

μακρυά ευτυχισμένη. 

 Εμένα μ άφησες 

την μαχαιριά,

μεσ σ ένα γραμμα 

δυο δακρυα καυτα,

εδώ  στην  Σαλονίκη...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΗΞΕΡΑ

Το ήξερα

20/5/2016 

Είμαστε μωρέ ευτυχισμένοι  

μην δίνεις σημασία, 

μερικά όνειρα μόνο κοματιαστηκαν 

αλλά ποιος τα υπολογίζει αυτά. 

Τα όνειρα και τις ψυχές εξ άλλου

δεν μπορείς να τις αγγίξεις,

να τις φοβηθείς  περνάνε 

στο τέλος του ηλιοβασιλεματος 

όπως τα παιδιά, 

που  μοιράζουν λουλούδια, 

στα τραπέζια του ουρανού 

και δεν τα προσέχεις.

Μόνο τους εφιάλτες 

να φοβάσαι, 

την πεταμένη αγάπη  

να την προσπερνάς,

μην δίνεις σημασία   

αυτά που αγαπάμε πονάνε, 

το ήξερα... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ