ΜΑΥΡΗ ΣΚΙΑ

Μαύρη σκιά

Σαν  μαύρες  σκιές  άφησες 

τις ελπίδες,

να μας σκεπάσουν  κάτω 

από ένα άρρωστο  ήλιο,

μπερδεμένα τα όνειρα

και εσύ  ο τρελός του χωριού

παρακαλάς για ελεημοσύνη,  

βλέποντας ένα λαό  να καταρρέει. 

Πόσο  ποιητικά  να σου πω, 

ότι  οι έρωτες έχουν  ένα τέλος 

όπως όλα τα πράγματα  στην  ζωή  

ακόμη  και η ίδια η ζωή έχει  ένα τέλος,

ακόμη και το τέλος έχει ένα τέλος.

Πότε θα καταλάβεις ότι εσύ  τελείωσες 

δεν έχεις  να κάνεις  τίποτε άλλο

πέρα από μια συνεχόμενη  καταστροφή

που  κρύβοντας  τον  ήλιο    σαπίζεις 

όλα  σ αυτήν  την  χώρα?  

Πόσο  ο  κάθε  πεταμένος 

ο κάθε  χαμένος, 

μπορεί  με  ψευτιές  να φτάσει

  να εξουσιάζει  ένα λαό.  

Που  είναι  τελικά  οι νόμοι

  αυτού  του  κράτους,

που  φυλακίζουν  ένα κουλουρά 

 γιατί πουλάει  κουλούρια 

και αφήνουν  ελευθέρους πολιτικούς 

που  πούλησαν  τον λαό τους.

Μαύρη σκιά καταστροφής είσαι, 

δεν θέλουμε οι ελπίδες μας  να ανταμώσουν

κι άλλο  μαζί  σου, 

στην ζωή μας. 

Φύγε μας έδεσες τα χέρια μαζί 

με την  σκέψη

και  μας εκτελείς  μπροστά 

σ ένα τοίχο, 

εξουσίας  και προδοσίας...  

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ