ΛΕΛΑ

Λέλα

1/2/2016

Καφέ στο παράδεισο 

μαζί σου Λέλα, 

καλό ταξίδι εκεί που 'σαι

 εδώ σε λυπούνται πολύ

καθώς δεν θυμούνται

 μα μόνο φοβούνται 

την αδικία με τρόμο 

κι όχι τον πόνο 

που σκόρπισαν μόνο. 

Καλό σου ταξίδι

κι ένας άγγελος μαζί σου 

να ξέρεις ότι για 'σένα

 θα 'ναι εδώ .

Αντί για την ζωή σου, 

να προσέχει αυτά που λατρεύεις 

και δεν μπορείς μαζί σου να έχεις

 μα μόνο να κάνεις μια προσευχή .

Καλό σου ταξίδι 

εκεί που οι αγγέλοι

μοιράζουν το μέλι, 

στους αδικημένους 

και στους πονεμένους 

μ' αυτούς που χορεύεις ,

τώρα κι εσύ... 


ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΓΙΟΥΛΗ   ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΣ

Με ξέχασες  
30/1/2016

Με ξέχασες κάπου εκεί

 ανάμεσα στα όνειρα,

 πίσω απ' τις άσπρες κορδέλες

 ανάμεσα στα σύννεφα

 πίσω απ' την κάψα του ηλίου

 στην σκοτεινή πλευρά 

των αστεριών.

 Εγώ προσπαθώ 

ν' ανατέλλω 

μέσα στις σκέψεις σου,

 μέσα στα ψέμματα σου

 μέσα στην σκόρπια ζωή σου. 

Τι και αν μου στέλνεις  

μηνύματα λατρείας, 

εσύ με ξέχασες

 και 'γώ περνάω 

χειμώνες παγωνιάς

 μέσα σ' ένα θλιμμένο 

 φθινοπωρινό απόγευμα

βλέποντας την σκιά σου 

ανάποδα μέσα στον καθρέπτη 

της ζωής..

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΕΛΕΝΗ  ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ

ΝΟΜΙΖΕΙΣ

Νομίζεις

29/1/2016

Αν νομίζεις 

ότι σε προσπερνάω,  

αν νομίζεις ότι δεν σου μιλάω 

 κι εσύ γυρίζεις 

σ' άλλους δρόμους ξενυχτισμένη 

κι αφημένη

 σ' ένα κορμί που σπαρταράει 

 σε μια ψυχή που αγαπάει.

 Λες δεν είμαι εγώ για 'σένα

  μα μόνο είμαι  για λόγια

παθιασμένα, μόνο για φιλιά. 

Ναι σίγουρα νομίζεις,  

ναι σίγουρα γυρίζεις,  

 σε μικρές φωτίτσες που σιγοκαίνε

 και δεν σου λένε αν σ' αγαπάνε

 μες το κορμιού σου την φωτιά. 

Εδώ είμαι τώρα, είμαι μαζί σου

ναι έτσι νομίζεις

και παθιασμένα σ' αγκαλιάζω,

 έτσι γυρίζεις σ' άλλη καρδιά 

μ' ένα αιχμάλωτο σώμα 

σ' ένα ψέμα πάντα γεμάτο

 απ' τα δικά μου φιλιά ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΚΕΛΥ  ΜΕΛΛΑ

ΠΟΛΥΤΙΜΗ

Πολύτιμη

Κι όμως δεν ξέρεις

πόσο πολύτιμη είσαι,

δεν ξέρεις ,

πόσο τα χέρια σου μαγεύουν

δεν ξέρεις,

πόσο οι νεράϊδες σε φυλάνε

μυστικά σαν Αγία

και σε στολίζουν μ' αστέρια

και χρυσοκέντητα

λευκά φορέματα.

Δεν ξέρεις ,

πόσο μπορείς να χάνεσαι

μέσα σε μαγεμένα δάση

του μυαλού

και σαν ζωγραφιά ν' ακουμπάς

πάνω σε διαμαντένιες καρδιές

που λιώνουν.

Ίσως δεν ξέρεις τίποτε ακόμη

σαν νεράϊδα πόσο πολύτιμη,

πόσο ακριβή είσαι για μένα,

δεν πειράζει.

Πόσο να προσπαθούσα

να σου πω γι' αυτό,

πόσα δάκρυα παρακαλετά και συνειδήσεις

θα έπρεπε ν' αφήσω στα πόδια σου

για να με κοιτάξεις σαν άνθρωπο στα μάτια.

Πόσα στραγγίσματα του μυαλού

κι ανατριχιάσματα του κορμιού

θα σ' έπειθαν για έναν έρωτα τόσο μεγάλο.

Πόσο πολύτιμη ήσουν για έμενα ,

ακριβή μου αγάπη

πόσο!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

ΕΣΕΙΣ ΒΡΩΜΑΤΕ

Εσείς Βρωμάτε

27/1/2016

Ανατριχιάζω για μια κρυμμένη κόλαση νεκρών

 πνιγμένων στο Αιγαίο, 

χαμένες ψυχές που δεν αντέχουν κολασμένες

να πλησιάσουν

τα κορμιά από θλίψη και σπαραγμό 

αυτοί που ανασαίνουν κοντά τους 

και 'μείς σιωπηλοί ακολουθούμε τα πνιγμένα παιδιά 

δεν το λέμε τα κρύβουμε στα απομακρυσμένα  νησιά,  

που δεν τα βγάζουν απ' της θάλασσας τα κρύα νερά

 για να μην βρωμάνε τα πτώματα!!!   

Εσείς βρωμάτε 

 δεν βρωμάνε αυτά, εσείς βρωμάτε 

  οι κακούργες ψυχές τα λεφτά , 

εσείς βρωμάτε οι ψεύτες πολιτικοί 

  εσείς που κάνετε όπλα για την καταστροφή.

 Εσείς που μας ξεγελάτε, βρωμάτε .

Εσείς που μιλάτε με ψέματα στα μέσα, στην κοινωνία 

εσείς, εσείς που κρύβεστε πίσω από σκοπιμότητες κι αδικία, 

εσείς που γελάτε επειδή κυβερνούν

 οι δικοί σας οι αριστεροί, οι δικοί σας δεξιοί 

δημοκράτες σοσιαλιστές ή προοδευτικοί 

εσείς βρωμάτε , οι πουλημένοι στην Αμερική,  

οι πουλημένοι στην Ευρώπη την φρικτή,  

εσείς που κλείνεται τα σύνορα    

εσείς που τα λεφτά τα ονομάσατε χρέος ζωής

  και φοβάστε αν θα χρεωθεί ακόμη πιο πολύ ένα παιδί

γι' αυτό το πνίγεται στου Αιγαίου την ορμή

  εσείς που κλέβεται ζωές ,

 είσαστε άνθρωποι πουλημένοι φρικτοί και κυβερνάτε

    μα γιατί, αφού εσείς φοβάστε.  

 Εσείς που βρωμάτε,  εσείς  που βρομίσατε την ζωή,  

εσείς βρωμάτε, εσείς που φοβάστε. 

 Ψηφίζεται ότι σας πουν 

κλέβεται δικαιώματα αυτών πουν ζουν 

φοβάστε να δώσετε το χαμόγελο στην ζωή  

εσείς που κλέψατε τόσες ανάσες, τόσες ψυχές  

  εσείς που νομίζεται ότι μας  ξεγελάτε  

  κατάρες πολλές . 

Σ' εσάς τους αξιότιμους ξεφτίλες αρχηγούς

 τους ξεφτιλισμένους προσκυνημένους πολιτικούς 

που τον θάνατο σκορπάτε εσείς βρωμάτε 

την μυρωδιά του θανάτου μας φυλάξτε...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΝΙΚΟΛ  ΠΥΘΑ 

ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΑ

Ξεχασμένα Σαββατόβραδα

26/1/2016

Σε περιμένω τα Σαββατόβραδα

 στις λαμπερές βραδιές ,

στις βόλτες εκεί ανάμεσα στα γέλια

 και στις αχνισμένες αναπνοές .
Στις κούνιες τις θεϊκές,

στο κρύο, τα όνειρα και τα ποτά

 μπροστά απ' τα φωτεινά μαγαζιά

 με τις μουσικές, 

ξέχασα το χαμόγελο σου στους δρόμους.

 Στις παλιές εποχές, 

στους καιρούς πάνω από κάτι υπονόμους

  και συμπεριφορές.

Τώρα ανάμεσα από κούρσες

 κίτρινες ή σκοτεινές ,

  μέσα σε εκθέσεις 

και σε ποιητικές βραδιές, 

είσαι εκεί μόνη σ' εποχές

σε κατακλυσμούς και βροχές

 που μόνο αν τα μάτια σκύψουν χαμηλά

 ζηλεύεις τα βρόχινα νερά 

που άφησες τα δικά μου τα φιλιά...

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΛΕΝΑ  ΒΑΚΑ 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Το παρελθόν

25/1/2016

Μπορείς, ναι μπορείς 

ν' αντισταθείς 

στους χειμώνες,

μπορείς ακόμη να μου πεις 

ότι δεν μπορείς να ζεσταθείς

 ότι λείπει η φωτιά  

ότι πεθαίνει η καρδιά

 και σβήνουμε σιγά σιγά

 το πάθος κι όλα αυτά 

που μας ζεσταίναν.

 Μπορείς παράπονα να πεις

 ότι σε χέρια ιδανικά 

ήσουν εσύ  αυτή η φωτιά

 που ξεδιψούσαν

κάτι ερωτικά φιλιά 

σου τραγουδούσαν. 

 Έτσι το σώμα, όχι μόνο η γη 

ήταν ζεστά μες την ζωή 

που απλά κυλούσε 

μα δεν εκράτησες εσύ

 σε μια βαλίτσα ή στην ψυχή

 ότι σε γέμιζε απλά περνούσε. 

 Τώρα η παγωνιά 

που σου ρυθμίζει την καρδιά 

αφήνει μόνο πάγους,  

μα εσύ γελάς κι απορείς 

λες ότι σίγουρα μπορείς 

να ξαναδώσεις τόννους πάθους,

αρκεί να 'ναι ο μουσικός 

ένας Μπετόβεν αρχηγός

 κι όχι αυτά τα γέλια , 

που συντροφεύουν την ζωή 

και μας γεμίζουν δηλαδή 

 τη μοναξιά με χαμένα αστέρια...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ    ΧΙΟΝΙ 

ΑΓΑΠΗ

Αγάπη

24/1/2016

Το σκοτάδι της μοναξιάς 

το επιλέγουμε 

όταν μας το προσφέρουν 

σαν μητρική αγάπη. 

Το φως το ψάχνεις 

εκεί που σ’ έπεισαν 

ότι υπάρχει.  

Δεν μου χρωστάς τίποτε, 

 μόνο κάτι ξεχασμένες

 χαμένες σκέψεις

ότι το καλύτερο

είναι πάντοτε 

στην αυριανή μέρα... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ  ΑΝΔΡΕΟΥ

Ο ΡΥΘΜΟΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

Ο ρυθμός μέσα μου

23/1/2016

Μέσα μου έχω τον ρυθμό 

που μ' εξουσιάζει,

 ένα ρυθμό που στο μυαλό 

την ποίηση φέρνει και με διατάζει

 άντε πάρε μολύβια, χαρτί και κουράγιο

 γράψε και φερε ένα πλοίο στο μουράγιο

 ή ζωγράφισε με τα λόγια παρέες που γλεντάνε

 μ' ιστορίες κι άπληστες νέες που πρόστυχα περνάνε

και σκέφτονται πως άμα διασκεδάσουν 

 μπορεί απ' την κόλαση της ζωής ν' αποδράσουν. 

 Μα γράψε απλά και μην σκέφτεσαι πάλι,  

αυτήν την ζωή, δεν είναι μεγάλη 

μην παίζεις με θυμούς και με λύπη, 

 άσε μακρυά το σκοτάδι να φύγει.  

 Γράψε μόνο για χαμόγελα και τραγούδια 

δώσε απίθανα χρώματα σε λουλούδια,  

κανε να ερωτευτούν οι αγγέλοι 

 και δώσε και σε κάθε κοπέλα ότι θέλει.

 Πέρα από παλάτια, κούρσες, μεγάλα κρεβάτια

 υπάρχουν στην καρδιά κάτι μονοπάτια

 που βράζουν από πάθος, πόθο ή αληθινή αγάπη 

αυτά αν μπορείς τα 'χεις και σ' ένα μονό κρεβάτι. 

Να μιλάς με λέξεις τα βράδια, 

 αν αγγίζεις τα γράμματα στα σκοτάδια

 κι ένα ένα και τούτο το βράδυ τα βάζεις

 σε μια σειρά στο μυαλό σου και τα βγάζεις

 απ' την σκέψη 

σε μια μαγική σειρά στου έρωτα την λέξη... 

Αυτός τελικά καταργεί όλες τις εξουσίες 

και του πλούτου τις βαμμένες κυρίες, 

 λέω εγώ στα παραμύθια στης σκέψης μου τα βίτσια 

  όταν το βράδυ,  σκέφτομαι μυστήρια κορίτσια. 

Μέσα μου έχω τον ρυθμό 

που μ' εξουσιάζει,

 ένα ρυθμό που στο μυαλό, 

την ποίηση φέρνει και με διατάζει!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ


ΖΩΓΡΑΦΟΣ     FELICIA   MARANI

ΜΑΓΙΣΣΑ ΝΕΡΑΙΔΑ Η ΕΣΥ

Μάγισσα νεράιδα η εσύ 

22/1/2016

Εχτές που κοιτούσα τ' αστέρια το βράδυ πεινασμένος

 στον Άδη λες κι ήμουν φυλακισμένος,

  περνούσε μια μάγισσα από πάνω ή μάλλον νεράϊδα

 δεν είδα καλά αν είχε φτερά η σκούπα με δάδα. 

Ξεχνάς μου λες εχτές που κοιμόσουν μαζί μου 

και λες ψέμματα για την ζωή σου ζωή μου, 

 μα δεν ξέρεις αλήθεια ακόμη τι κάνω τις μέρες

 τα βράδια στου ύπνου του δάσους τις φτέρες 

κι ούτε τον νου μου μπορείς ν' εξουσιάζεις

 νομίζεις ότι μ' αλυσίδες στο σώμα 

την ψυχή μου διατάζεις. 

Έτσι λοιπόν, 

αν μπορούσες πίσω απ' τα μάτια να κοιτάζεις 

 εκεί που τα κύματα σου πελώρια 

σκορπούν την σκέψη που αλλάζεις

σαρώνει η φαντασία η δική μου  

και σε πέλαγα αλλάζει την ζωή μου. 

 Έτσι λοιπόν εχτές που σου λέω η νεράϊδα

 καθώς περνούσε με κέρασε μια  απίστευτη 

   βόλτα στη φεγγαράδα,

 μα ζήλεψε η μάγισσα που εκεί κοντά μου περνούσε

 και μ' έβρισε γιατί από θλίψη μόνη θα μεθούσε

που να 'ξεραν οι δυο τους που ζήλευαν το βράδυ 

 ότι εμένα δεν μου ξεφεύγει ούτε η μέρα ούτε το σκοτάδι 

 κι όταν αυτές κοιμούνται κουρασμένες

εγώ μες το φως σου μιλάω γι' αγάπες απελπισμένες .

  Μα τσακ μια φωτίτσα που καίει στα μάτια 

μου λες μην σου τάζω βασίλεια και παλάτια,

 πως ξέρεις πως τα δικά μου παραμύθια

 είναι σαν του γάτου μου τα δικά του καπρίτσια. 

 Εγώ τότε θυμώνω στεναχωρημένος  

μα μέσα γελάω ευτυχισμένος ,

γιατί λέω ξέρει ότι περιμένουν κι άλλες

 την μέρα τα βράδια  

και σε ώρες μικρές ή μεγάλες κλέβω τα δικά τους τα χάδια. 

Έτσι απλά τα δικά σου καπρίτσια    

  μ' αφήνουν να σκέφτομαι του παράδεισου τα ωραία κορίτσια 

  αυτά που η γη, τ' ουράνια κι η πλάση μου 'φέραν

αυτά που για τα όνειρα μου στα όνειρα τους ξέραν. 

 Εχτές που κοιτούσα τ' αστέρια το βράδυ πεινασμένος

  στον Άδη λες κι ήμουν φυλακισμένος,

 περνούσε μια μάγισσα ή μάλλον νεράϊδα

 δεν είδα καλά κι αναρωτιόμουν ο καημένος,

πότε θα πήγαινα βόλτα μαζί σου στην φεγγαράδα!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ   ΕΥΑ

ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ

Το παγκάκι της αυλής

21/1/2016

Το παγκάκι αυτό 

σημαδεύει τον ουρανό, την ψυχή μου

 και το 'χω εδώ μέσα στην δική μου αυλή μου

 περιμένω διαβάτες, αρχόντους 

και φτωχούς που περνάνε 

 μα κι αγγέλους που αλήθειες ζητάνε. 

Όσοι απλά απ' τα ουράνια από 'δώ 

ταξιδιώτες περνάνε ,να πίνουν νερό

 και στα δέντρα εδώ να μιλάνε. 

Ένα σύμπαν να λέει ραντεβού 

εκεί στου ποιητή το παγκάκι

  να τα πούμε και λίγο

 με αυτόν τον μικρο Σωτηράκη, 

 που δεν λέει να βάλει μυαλό μα κοιτάζει 

 να μιλάει,πότε με τον Θεό και πότε με τον Άδη. 

Σαν μικρός δημιουργός των κρυφών μας ονείρων 

μας πλησιάζει ο ταπεινός και μας πάει

βόλτες στις στροφές των απείρων. 

 Ε, λοιπόν άντε πάμε ν' ακούσουμε κι άλλα τραγούδια  

για πηγές και πανέμορφα χρωματιστά λουλούδια,

 πάμε ν' αγγίξουμε την αλήθεια

 που την ακούν οι μικροί στα ωραία παραμύθια. 

 Έτσι εδώ και 'κεί  ραντεβού στο παγκάκι του κόσμου 

ο Σωτήρης θα κερνάει γλυκό και παραμύθια του δρόμου 

σ' ανθρώπους που θέλουν 

 όταν ζει και δεν ζει πάντα μαζί σας 

και σ' αυτούς που θα τρέχουν στο μέλλον 

στην αυλή του, στην αυλή την δική σας !!!


ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ