ΘΑΛΑΣΣΑ ΖΩΗΣ

Θάλασσα ζωής

1/7/2016

Ο κόσμος όλος ένα κύμα 

ένα γέρικο κύμα 

σε μια θάλασσα ζωής,

αντίο αγάπη μου. 

Δεν σου λέω καλημέρα

μέσα σε μια φωτιά, 

δεν θέλω οι ελπίδες 

να είναι πιο δυνατές  

από την στοργή της απελπισίας.

Αντίο αγάπη μου 

σου λέω σε μια θάλασσα 

των συναισθημάτων,

σε μια εποχή των δακρύων. 

Σε ένα κόσμο που ακουμπά 

και ψάχνει ακόμη, 

θάλασσες που αγγίζουν

τα κορμιά, 

και μας πάνε σε λιμάνια

φτωχικά 

και κύματα που αλλάζουν

τους κόσμους μας. 

Είναι οι λεπίδες  που κόβουν

και φτιάχνουν καινούργιες ζωές,

πόσο ματαιοδοξία κυρίαρχη

μας αιχμαλωτίζει, 

σε αποικίες σκλαβωμένες 

στο μυαλό μας μέσα ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΛΕΝΑ ΒΑΚΑ 

Θ ΑΝΕΒΟΚΑΤΕΒΑΙΝΩ Τ ΑΣΤΡΑ

Θ  ΑΝΕΒΟΚΑΤΕΒΑΙΝΩ Τ ΑΣΤΡΑ

30/6/2016

Σε βλέπω παντού

βλέπω παντού 

το πρόσωπο σου, 

τόσο μοναδικό 

τόσο ερωτικό 

και σκέφτομαι, 

αν μπορώ να σε κατακτήσω 

ανοίγω τα παλιά βιβλία 

και τις ιστορίες 

και μέσα σε σελίδες σε κρύβω, 

κρύβω αυτό που δεν χάνω 

και σε κοιτώ. 

Κάποιες γραμμές που σαν ζωγράφος 

κάποιες ατέλειες όλο πάθος 

και απορώ ,

αν μπορώ μες τα κρυφά τα όνειρα μου 

με σ αυτά που λέει η καρδιά μου 

να σ αγαπώ. 

Μα εσύ δεν με κοιτάζεις 

αλλού παίζεις και διατάζεις 

ένα σκοπό,

γύρνα τα μάτια σου και κοίτα 

όταν απ άλλα έρθεις 

στα δικά μου δίκτυα 

και αγκαλιές .

Εκεί θα κλαις 

και θα χορεύεις 

ώσπου να ξέρεις τι γυρεύεις 

απ το κορμί

κι εγώ θα ανεβοκατεβαίνω τ άστρα, 

θα χτυπάω στα όνειρα μου κάστρα 

για μουσική 

ταμπούρλο θα ναι η ζωή μου 

με μια λύρα στην ψυχή μου

ονειρική, 

θα στήνω χορούς μόνο για νεράιδες 

για νέους Κενταύρους και σαματάδες

μες την ζωή. 

Αυτήν που θέλω να κλέψω

από εσένα,

σε μια στιγμή μόνο για μένα

ερωτική...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ 

ΓΟΡΓΟΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ

Γοργόνα του χειμώνα

29/6/2016

Ποτέ δεν  θα ξεχάσω  

την  ζεστή σου  αγκαλιά 

όταν  ένα βράδυ  του χειμώνα 

σαν μια γοργόνα, 

που  περπάταγες στην  γη 

με έπνιξες  στις σκέψεις 

για το δικό σου  σώμα.

Τι  παρουσία θεϊκή 

σαν να τανε μίλια στα ουράνια 

σαν  χίλια λόγια,

που  γραφτήκανε  για εσένα

στου έρωτα μια καταιγίδα

που σιωπά, 

μέσα σ ένα άχρηστο χειμώνα.

Έλα και πάρε με γοργόνα 

στην  ομορφιά στην σιγαλιά

των άγνωστων νερών  σου,

εκεί που  οι αγκαλιές 

είναι  η φωτιά, 

των  άπληστων  φτωχών θεών σου.

Ποτέ δεν  θα ξεχάσω 

πως λαμπυρίζεις στην σκέψη μου,

όταν  αναδύεσαι 

από τα βάθη των νερών,

σ εκείνο  τ άγγιγμα το θεϊκό 

το  τόσο μακρινό  χωρίς ελπίδες, 

λεν και σε μια άκρη  

ενός σύννεφου  γκρεμού 

λες,

πάρε με κοντά σου 

και  άφησε την  ψυχή να πέσει,

στις ζωής τις καταιγίδες... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ   ΝΙΚΙ

ΑΓΚΑΛΙΑ

Αγκαλιά

28/6/2016

Σε περιμένω  στην σιωπή 

έρωτες στιγμές, 

αξημέρωτες κοντά σου

ως το πρωί.

Ας  είμαστε αγκαλιά 

χωρίς να μ αφήνεις

ούτε στιγμή,   

σ ένα απομεσήμερο

με ζέστη που θαρρεί,

μες την λάβα 

με πάθος ότι μας πνίγει. 

Κοίταξε ψηλά, 

εκεί στο  άσπρο σύννεφο

που κρυφά μου  χαμόγελα, 

ένα ήλιο που καίει το κορμί,

ίσως και τη σκέψη σου 

που μου κυριεύει την ψυχή.

Ζωγραφίζω χιλιάδες σκαλιά,

 με σύννεφα πάνω στα ουράνια

 αυτά που με φέρνουνε

 σε εσένα κοντά,

όταν τρομάζεις

θέλω να σε προστατεύω 

μέσα  σε μια απέραντη

δική μου αγκαλιά

κι όμως,

σε περιμένω στη σιωπή...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ  ΝΤΕΝΙΖ

ΠΑΘΟΣ

Πάθος

27/6/2016

Να χαίρεσαι στη ζωή 

όταν μπόρεσες, 

να την  κάνεις ευτυχισμένη

 και να λυπάσαι,

 για ό,τι στέρησες

 από την ευτυχία.

Όσο για τον χρόνο 

χάρισμα σου,

άλλο τι έχουμε μέσα μας 

άλλο τι μπορούμε

κι άλλο το ιδανικό.

Ίσως η χαρά

 να μην βρίσκεται ποτέ 

στη ζωή μας, 

ένα όνειρο που ζω μαζί του  

είναι η ζωή,  

εσύ τι καταλαβαίνεις

τα δαχτυλίδια κάνουν 

 τους αρραβώνες η’

 η αγάπη. 

Πόσο μπορούμε να αντέχουμε 

τα ίδια, 

υστερισμοί και κρυφά θέλω

 ανομολόγητα,

νομίζω  ότι κάποιες ψυχές

 τρελαίνονται από  ένα περιβάλλον

  που  τους εξασφαλίζει  

μια  ζωή  του μετρίου,

 μέσα σε βουνά πόθου,  

 η εξασφάλιση  της επιβίωσης ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΑΜΑΛΗ

ΠΟΛΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥ

Πόλεις ουρανού

23/6/2016

Ταξιδεύω εκεί στην  άκρη 

των σύννεφων  μαζί σου 

κι ανεβαίνω  πάνω  σε όνειρα  

με την  φαντασία  

και κατεβαίνω  δίπλα από ψυχές

δίπλα σε διαβόλους

που  με σπρώχνουν. 

Όλο  γαντζώνομαι  κάπου 

σε κάποιες  άκρες  του ουρανού 

κι  όλο   πετάω, 

με το άπιαστο πέταγμα  ενός ρυθμού 

μέσα  σε παραμύθια, 

σε γαλάζιες    τουλίπες 

που  φυτρώνουν  μόνο 

πάντα δίπλα στ άσπρα σύννεφα, 

στα περαστικά  σύννεφα του  ταξιδιού 

δίπλα στις πόλεις τ ουρανού,  

δίπλα στα μαγικά λιμανάκια του  θεού 

εκεί που  περιμένουν   

ψυχές  να δροσιστούν.   

Αχ πόσο   τα όνειρα  είναι σύννεφα, 

αχ πόσο  η ζωή είναι  ουρανός

που  κρεμασμένοι  παρακαλάμε 

να  τον  ακουμπάμε έστω  και στα όνειρα,

αχ πόσο  οι πόλεις 

είναι  καταφύγια  του  ουρανού,

αχ πόσο   όταν  η  γη  μας  είναι  αληθινή

αφήνουμε τα χέρια  κι αλητεύουμε

στην  αγκαλιά της, 

χωρίς   η ψυχή  μας  να κοιμάται

με πόνο, 

μα  μέσα στις αλήθειες 

που  μας σπαταλάνε  την ζωή,  

ίσωσ με πίκρα μόνο...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Ο ΡΑΓΙΑΣ

Ο ραγιάς

22/6/2016

Περιμένουμε στην σιωπή

να δούμε τα πρωινάδικα 

και  κάτι μεσημεριανάδικα,

στον καναπέ μας ξαπλωτοί 

να μεγαλώσει η υπομονή, 

μα τα γέλια είναι άρρωστα  

τα φαγητά μας άνοστα 

χωρίς ελπίδες η ζωή. 

Δεν μπορείς να κατέβεις  

να νοιώσεις μια αγκαλιά 

ανάγωγη ένα πρόστυχο φιλί,

μια επανάσταση χωρίς

 να αιμορραγεί,

όλοι ειρωνεύονται 

οι νέοι αριστεροί  και δεξιοί.

 Σφίξτε  τα δάχτυλα παιδιά  

δεν  θέλουμε μαχαιρώματα

 αυτά τα ξημερώματα,  

ούτε άνοστα χάδια μητρικά

 της αγάπης πεταμένα κλειδιά. 

Ή μαλάκες πατεράδες

 μαθημένους στο κρασί 

που δεν ενδιαφέρονται

 είναι αναίδεια είναι χολή, 

  για αυτούς που σκέπτονται

  αγάπη τι θα πη. 

Μες τα καφενεία  

λες κι είναι η βουλή

νταβατζήδες αριστεροί 

που  πριν  ήταν πασόκοι 

 και  παλιά ακροδεξιοί ,

όλα αυτά τα σκουπίδια 

της ζωής

 να τα θυμάστε Έλληνες,  

μαζί με τα αστειάκια τους 

τα σοβαροφανή. 

Έ ρε η ξεφτίλα έχει συντροφιά 

αυτήν  την παλιοράτσα 

που καταστρέφει  τα παιδιά, 

ας βγούμε λοιπόν ρε άρχοντες

 όλοι μ ένα σκοπό,  

εσείς  που κρύψατε  στα Βαλκάνια 

τον μόχθο σας τον τραγουδιστικό. 

 Ε λοιπόν  πάρτε ένα δεινόσαυρο

 της μουσικής, 

 κάνα δυο συνθήματα παλιά πολιτικά

 και  άντε πάμε να τραγουδήσουμε   

να φάμε και να στήσουμε 

τις νέες τις γενιές, 

μαζί  μ όλους τους άπορους

 φτωχούς συντελεστές, 

αυτής της απροσάρμοστης

 ελληνικής υποταγής .

 Ω  ρε χαμοέλληνες σας γύρισαν  

στην  σκλαβιά, 

ολοι  αυτοί  οι ξεφτιλισμένοι  

που  μας ξαναπήραν  τα μυαλά 

και σε ξαναονομασαν  αδέλφι μου, 

ραγιά ...


ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΜΑΥΡΗ ΣΚΙΑ

Μαύρη σκιά

Σαν  μαύρες  σκιές  άφησες 

τις ελπίδες,

να μας σκεπάσουν  κάτω 

από ένα άρρωστο  ήλιο,

μπερδεμένα τα όνειρα

και εσύ  ο τρελός του χωριού

παρακαλάς για ελεημοσύνη,  

βλέποντας ένα λαό  να καταρρέει. 

Πόσο  ποιητικά  να σου πω, 

ότι  οι έρωτες έχουν  ένα τέλος 

όπως όλα τα πράγματα  στην  ζωή  

ακόμη  και η ίδια η ζωή έχει  ένα τέλος,

ακόμη και το τέλος έχει ένα τέλος.

Πότε θα καταλάβεις ότι εσύ  τελείωσες 

δεν έχεις  να κάνεις  τίποτε άλλο

πέρα από μια συνεχόμενη  καταστροφή

που  κρύβοντας  τον  ήλιο    σαπίζεις 

όλα  σ αυτήν  την  χώρα?  

Πόσο  ο  κάθε  πεταμένος 

ο κάθε  χαμένος, 

μπορεί  με  ψευτιές  να φτάσει

  να εξουσιάζει  ένα λαό.  

Που  είναι  τελικά  οι νόμοι

  αυτού  του  κράτους,

που  φυλακίζουν  ένα κουλουρά 

 γιατί πουλάει  κουλούρια 

και αφήνουν  ελευθέρους πολιτικούς 

που  πούλησαν  τον λαό τους.

Μαύρη σκιά καταστροφής είσαι, 

δεν θέλουμε οι ελπίδες μας  να ανταμώσουν

κι άλλο  μαζί  σου, 

στην ζωή μας. 

Φύγε μας έδεσες τα χέρια μαζί 

με την  σκέψη

και  μας εκτελείς  μπροστά 

σ ένα τοίχο, 

εξουσίας  και προδοσίας...  

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ ΡΑΦΙΚ

ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ ΡΑΦΙΚ

16/6/2016

Εάν μιλούσαμε για ανθρώπους που  το ταλέντο

 είναι στην  ψυχή μέσα ,

εάν μιλούσαμε για τέχνη που εκφράζεται 

 με υπομονή,

επιμονή στην ολοκλήρωση και αφιέρωση

 στην δημιουργία. 

Αν προσπαθούσαμε να βρούμε ζωγράφους 

που τα χέρια τους δεν έκαναν μόνο θαύματα 

η αριστουργήματα 

μα έβγαζαν αλήθειες που  τα μάτια και το μυαλό

 εξερευνουσαν

και απεικόνιζαν σε εικόνες δημιουργίας.

Αν οι ανησυχίες και τα όνειρα άφηναν εποχές. 

Στην ζωγράφο στο ανερχόμενο ταλέντο

 στην μαθήτρια της ψυχής,

Μαντάλενα Ράφικ θα αναφερόμασταν. 

Η συμμέτοχη της σ ένα παραμύθι με την τέλεια

 αντίληψη της, 

δημιούργησε ολοκληρωμένες εικόνες

για ένα παραμυθένιο διάβασμα, 

για ένα παραμυθένιο άκουσμα,

που θα κάνουν τα παιδιά να ονειρεύονται

 με τα λόγια,

 και να διαβάζουν με τα έργα

αυτής της χαρισματικής κοπέλας, 

που μας επισημαίνει με αυτήν την εξαίσια 

εργασία της,

ότι τα καλύτερα έρχονται.

Μπράβο Μανταλενα Ράφικ

οι πυγολαμπίδες Ράπιχα και Αίσα 

 μας έδειξαν, 

πόσο αγαπάς την τέχνη... 

 ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ 

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ

Η  Η ΚΑΡΔΊΑ ΜΑΣ

ΤΑ ΌΜΟΡΦΑ ΌΝΕΙΡΑ  ΕΊΝΑΙ  ΑΥΤΆ 

ΠΟΥ  ΔΕΝ ΤΑ ΑΓΓΊΖΕΙΣ ΜΑ ΤΑ ΘΥΜΆΣΑΙ ΠΆΝΤΑ

  ΚΙ ΕΊΝΑΙ  ΚΡΥΜΜΈΝΑ  ΣΤΗΝ  ΛΟΓΙΚΉ  ΤΗΣ ΨΥΧΉΣ ΣΟΥ

  ΜΠΟΡΕΊΣ ΝΑ ΤΑ ΜΙΛΆΣ  ΝΑ ΤΑ ΒΡΊΖΕΙΣ  ΝΑ ΤΑ ΚΡΊΝΕΙΣ 

 ΝΑ ΘΥΜΏΝΕΙΣ ΜΑΖΊ ΤΟΥΣ

  ΜΑ ΌΤΑΝ  ΤΑ ΣΚΈΦΤΕΣΑΙ  ΠΕΤΆΝΕ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΣΟΥ 

 ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΊΣ  ΠΆΛΙ ΑΥΤΈΣ ΤΙΣ ΆΠΙΑΣΤΕΣ  ΕΙΚΌΝΕΣ 

 ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΎΕΙΣ...

ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ Σ

ΚΡΥΦΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Κρυφές σκέψεις 

15/6/2016

Θέλω  ναι κοιτάξω 

το παρθένο σου κορμί,

και να διαβάσω  τις πληγές

 που θα μου πει.

Τους έρωτες και αυτές 

τις πονεμένες λύπες

που ακολουθούν,

 τα μυστικά σου τα κρυφά

στο σώμα σου ερωτικά καρφιά.

Εκεί που ένα τατουάζ

η ένα σκουλαρίκι

εκεί που μια πηγή, 

δεν αφήνει ελεύθερα

το στόμα μου 

να πιει να σε φιλήσει.

Τους χυμούς από το σώμα σου 

έχει κρύψει.

 Θέλω  ναι κοιτάξω 

το παρθένο σου κορμί,

και να διαβάσω  τις πληγές

 που θα μου πει...

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΟΤΟ     ΦΕΛΙΤΣΙΑ

ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ

Σε θαυμάζω

14/6/2016

Σε θαυμάζω

σαν να σαι ένα ξωτικό, 

η μια νεράιδα σε κοιτάζω 

κι απορώ, η χαρά 

είναι μια ελπίδα  

που ξεκινά

από τα βάθη της ψυχής,

η κάτι άλλο που όρμα

από την φύση της ζωής.

Απορώ πως δυνατά

με έχεις στα όνειρα αγκαλιά, 

μες σε συναισθήματα κρυφά

η σε μαγικά πρωινά, 

μετά από ξενύχτια.

Αν μπορείς να με βρεις 

ποιος είμαι όταν σε κοιτάζω

ένας κρυφός σου πειρατής 

η ένας  απλός ταξιδευτής

που  σε όνειρα σε θαυμάζω,

σαν να σαι γοργόνα

με μια αγκαλιά, 

μέσα απ τα βάθη του μυαλού

μες σε κοιλάδες ωκεανού,

κι έσπειρες στην καρδιά  

ελπίδες, στην ευτυχία του νου

σε θαυμάζω!!!

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΑΝΘΗ