Ο ραγιάς
22/6/2016
Περιμένουμε στην σιωπή
να δούμε τα πρωινάδικα
και κάτι μεσημεριανάδικα,
στον καναπέ μας ξαπλωτοί
να μεγαλώσει η υπομονή,
μα τα γέλια είναι άρρωστα
τα φαγητά μας άνοστα
χωρίς ελπίδες η ζωή.
Δεν μπορείς να κατέβεις
να νοιώσεις μια αγκαλιά
ανάγωγη ένα πρόστυχο φιλί,
μια επανάσταση χωρίς
να αιμορραγεί,
όλοι ειρωνεύονται
οι νέοι αριστεροί και δεξιοί.
Σφίξτε τα δάχτυλα παιδιά
δεν θέλουμε μαχαιρώματα
αυτά τα ξημερώματα,
ούτε άνοστα χάδια μητρικά
της αγάπης πεταμένα κλειδιά.
Ή μαλάκες πατεράδες
μαθημένους στο κρασί
που δεν ενδιαφέρονται
είναι αναίδεια είναι χολή,
για αυτούς που σκέπτονται
αγάπη τι θα πη.
Μες τα καφενεία
λες κι είναι η βουλή
νταβατζήδες αριστεροί
που πριν ήταν πασόκοι
και παλιά ακροδεξιοί ,
όλα αυτά τα σκουπίδια
της ζωής
να τα θυμάστε Έλληνες,
μαζί με τα αστειάκια τους
τα σοβαροφανή.
Έ ρε η ξεφτίλα έχει συντροφιά
αυτήν την παλιοράτσα
που καταστρέφει τα παιδιά,
ας βγούμε λοιπόν ρε άρχοντες
όλοι μ ένα σκοπό,
εσείς που κρύψατε στα Βαλκάνια
τον μόχθο σας τον τραγουδιστικό.
Ε λοιπόν πάρτε ένα δεινόσαυρο
της μουσικής,
κάνα δυο συνθήματα παλιά πολιτικά
και άντε πάμε να τραγουδήσουμε
να φάμε και να στήσουμε
τις νέες τις γενιές,
μαζί μ όλους τους άπορους
φτωχούς συντελεστές,
αυτής της απροσάρμοστης
ελληνικής υποταγής .
Ω ρε χαμοέλληνες σας γύρισαν
στην σκλαβιά,
ολοι αυτοί οι ξεφτιλισμένοι
που μας ξαναπήραν τα μυαλά
και σε ξαναονομασαν αδέλφι μου,

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου