ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ ΨΥΧΗ

Φυλακισμένη ψυχή 
5/2/2016

Τι περιμένεις άραγε 

τι ακόμη σκέφτεσαι, 

πόσα χαμόγελα πόσα ψέματα 

μπορείς να πεις .

Πόσες αλήθειες δολοφονείς

και το μυαλό σου  εξουσιάζει

 τα πάθη  τα ένστικτα 

τον τρόμο σου. 

Αυτό που φοβόσουν 

από μικρή αυτό που φοβάσαι τώρα  

μια κρυφή ζωή μια άποψη

ένα χάδι,

 που χάνεται σ ένα ωκεανο 

η σ’ ένα ουρανό μαύρο

σκοτάδι .

Φτερά σε πετάνε 

σε μια άγνωστη κόλαση  

σ ένα αέναο παράδεισο

γυμνό κορμί παθιασμένο 

γοργόνα η ξωτικό έγινες.

Μόνο κάτι χρυσά αγγελάκια 

λένε ότι δεν μπορούν να περάσουν

 τα μυτερά σου αγκάθια ,

τα κλαδιά που έραψες μέσα την ψυχή 

φράχτες είναι  σ ολη σου την ζωή,

  σ’ ένα κορμί  που το ξεσκίζουν

 οι χαμένες ελπίδες... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΔΑΡΑΣ