ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Υποκρισία θανάτου

24/2/2016

Υποκρισία θανάτου  συρματοπλέγματα 

σαν λουλούδια φυτρώνουν

πάνω σ’ άψυχα πτώματα  παιδικά, 

λουλούδια π’ ανθίζουν από τα νεκρά μάτια 

 σκορπούν  τον τρόμο σ όλα της γης τα παιδιά .

Οι  κερδισμένοι της γης οι πληγωμένοι μελλοθάνατοι

πρόσφυγες φορώντας τα τελευταία παπούτσια

 να κλαίνε πίκρα,  

 οδυρμό και πορείες πνιγμοί και ιστορίες χιλιάδες βρομιές

 εμπόριο όπλων μανάδες απελπισμένες
από πρόσφυγες μετανάστες ψευτιές.

 Υποκριτές κράτη, που ορίζουν ξεπληρώνουν και ερίζουν

 και βουτάνε το Αιγαίο να σώσουν ψυχές

 κι  όλοι μαζί βγάζουν διαταγές για να σώσουν αυτούς

 που σκότωσαν στις επόμενες γενιές .

Προχωράω μαζί σας η καρδιά μου κουρέλια 

αφήνει το αίμα στους δρόμους να κραυγάζει δεν έχω νερό, 

μας εκμεταλλεύτηκαν όλοι πεινώ πεινώ

 σκοτώστε με τώρα  δεν θέλω να ζω.  

 Τα μάτια αθώα κοιτάζω  κραυγάζω σε λάσπες μυαλά, 

τσουβάλια που σέρνονται σε διεθνή υπουργεία

 φοράνε κοστούμια που δεν είναι ανδρικά. 

 Λυπάμαι λυπάστε τα χέρια κρατήστε 

δεν είναι οι άνθρωποι κρέας με δίχως καρδιά, 

όπου και αν συναντηθείτε τα δάχτυλα ενώσετε

 το ίδιο το αίμα στις φλέβες κυλά .

Χιλιόμετρα δρόμοι αγρότες  και υπονόμοι

 της Ευρώπης οι νόμοι  , ο φασισμός σκοτώνει μωρά 

 και εμείς τραγουδάμε με λύπη μεθάμε ,

μέσα σε δακρυγόνα το αίμα  σκορπά 
αριστερά δεξιά. 

Χρόνια  δεν αντέχω την άδικια τον πόνο 

την υποκρισία τον φθόνο

 για ανθρώπινες ζωές ,

ας ενωθούμε   όταν πέφτουν οι αξίες 

 δεν ζουν οι αδικίες 

μόνες σ άλλους μα τρέφονται  με σάρκες φτωχές.

Τον θάνατο την αδικία πολεμήσετε  
το χέρι απλώστε σ αυτόν που πονά,  
εδώ κι έξι χρόνια ο διάβολος 

τον τρίτο παγκόσμιο κυβερνά. 

 Το αντίτιμο Θάνε κατάρες και θλίψη

 κατάρες για τρόμο που θα ξεκινά,

υποκρισία θανάτου συρματοπλέγματα φυτρώνουν 

πάνω στα άψυχα πτώματα παιδικά. 

Λουλούδια που ανθίζουν από τα νεκρά μάτια  

σκορπούν  τον τρόμο σ όλα της γης τα παιδιά 

 δεν υπάρχουν μαύροι και άσπροι 

μουσουλμάνοι και αμερικάνοι 

μα μια ζωή ,

 που έχουν δικαίωμα όλοι πάνω σε τούτη τη  γη...
Σταματήστε τον θάνατο.

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΑΡΓΥΡΩ  ΓΚΟΛΙΑ