Ω τα δίκαια σου γυναίκα κοινή θνητή αγάπησες δίκη μου την λατρεία

Ω τα δίκαια σου γυναίκα κοινή θνητή αγάπησες δίκη μου την λατρείαν 

ΙΣΚΙΟΣ

 Ίσκιος  

Μπορεί να ανήκει αλλού 

μα τον κουβαλάω μαζί 

μέρες και χρόνια,

 μπορεί να ναι διαφορετικός 

μα είναι και μοναδικός

και με κάνει να ελπίζω.

Όταν αρχίζω

να λυπάμαι, 

μόνος να φοβάμαι

να ιδρώνω

και να λιώνω,

σαν καπέλο τον φοράω 

και κοιτάω 

αν μ ακολουθεί.

Μ αγωνία, 

κρυφή υστερία

μην τον χάσω

και χαθεί. 

Η αγάπη σου για πάντα 

που είχες, 

για έναν άνδρα

που σε πρόδωσε πολύ.

Μα κοίτα  

πάλι σε προσέχει, 

δεν αντέχει να μην σ έχει

και τα λόγια τα πολλά,  

τα λέει στον ίσκιο σου ξανά... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΞΕΡΩ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΔΡΟΣΙΖΕΙ

Τουλάχιστον ξέρω 

ο Θεός σε δροσίζει 

Εδώ τώρα συννέφιασε,

όλοι κάτω 

από την ίδια μοίρα είμαστε, 

όταν μας πληγώνει η ζωή.

Άλλοι μέσα σε αχτίδες

που καίνε, 

σκορπώντας τα σύννεφα

και άλλοι μέσα σε καταιγίδες,

που σκορπάει την ζέστη.

Μα οι ψυχές ίδιες, 

όταν πονάνε 

δεν καίγονται 

δεν κρυώνουν, 

παρά μόνο κλαίνε τα λάθη. 

Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής

αναζητάμε τον μύθο,

όταν έχουμε την ζωή δίπλα μας 

κι αυτή μας σώνει, 

μέσα σ ένα ασκιανό

από την κάψα

η μας στέλνει ζωντανούς

σε κολάσεις. 

‘Οχι για να μας τιμωρήσει

μόνο να μας δείξει,

ότι μπορεί και μια κόλαση, 

να ναι καλύτερη 

από τον παράδεισο, 

στους χαμένους...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ    

ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Περιμένω 

Περιμένω 

να πέραση η ζωή,

περιμένω λες

στη σωστή μεριά.

Η΄ πρέπει να ψάξω

αν σταματάει εδώ,

η΄ να πάω

λίγο πιο κάτω

τι λες!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ