ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΓΑΡΙΑ

Χωρίς φεγγάρια
22/5/2016

Το κορμί  αφήνεις 

να γυρνά μεθυσμένο, 

 ξενυχτισμένο αφημένο 

σε πίκρες ελπίδες 

 καθώς φροντίδες,

 με κερνάς  απελπισμένη 

 και  ξενυχτάς, 

μέσα σε φώτα και μπαράκια

 στην  Αθήνα 

και όταν σε σκέφτομαι ξανά, 

τότε κοντά μου  ξαναγυρνάς

 στου Πειραιά τα μαγαζιά 

και τα σοκάκια. 

Εκεί που έκλεψες

 την δίκη μου την καρδιά  

με αναμνήσεις,

 από της Σαλονίκης 

τα βραδάκια. 

Στην Πάφο την Λάρνακα 

την Λεμεσό, 

 ξαναπήγα μόνος να χαθώ 

  στις Αφροδίτης το νησί

εκεί, 

στα καφενεία  της ζωής

 με παρθένες κι αλήτες. 

 Μα δεν σε βρήκα πουθενά 

 μόνο κάτι κορίτσια 

καλλίγραμμα στην Λάρνακα,

  έτσι κοιμήθηκα μαγεμένος 

από την ομορφιά. 

  Το κορμί μου αφήνεις 

να γυρνά μεθυσμένο, 

 πονεμένο σε γειτονιές

 στα μαγαζιά  του κόσμου,

 τις νύχτες τις πικρές,

χωρίς φεγγάρια ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΦΩΤΙΟΥ